← بازگشت به مجله طرح نوین
مجله حقوقی طرح نوین اندیشه

افترا

افترا يعني نسبت مجرمانه به كسي دادن جز در مواردي كه مشمول حد (قذف) باشد. در يك تقسيم‌بندي دو نوع افترا قابل بررسي است:

الف. افتراي نظري: موضوع ماده 697 قانون مجازات اسلامي، يعني نسبت دادن رفتار مجرمانه به كسي و عدم اثبات امر نسبت داده شده به آن شخص. به طور مثال اگر جرم سرقت را به شخصي نسبت دهيم و پس از رسيدگي و تحقيقات در نهايت براي آن فرد قرار منع تعقيب يا حكم برائت صادر گردد به دليل عدم اثبات امر نسبت داده شده ، مرتكب جرم افترا شده‌ايم.

ب. افتراي عملي: موضوع ماده 699 قانون مجازات اسلامي، يعني كسي عالماً، عامداً و به قصد متهم نمودن كسي با قرار دادن شي در تصرف كسي موجبات تعقيب وي را فراهم نمايد و در اثر اين عمل شخص مزبور تعقيب گردد و در نهايت منجر به اصدار قرار منع تعقيب يا حكم برائت گردد مانند آنكه مواد مخدر را در جيب كسي قرار دهيم و به همين دليل شخص مزبور تعقيب گردد.